Παρασκευή, 19 Ιανουαρίου 2018

Παραινέσεις πατερικές


Είπεν ο αββάς Ησαΐας ο πρεσβύτερος ότι: «Έλεγέ τις των πατέρων ότι οφείλει κτήσασθαι ο άνθρωπος προ πάντων το εις Θεόν πιστεύειν και επιποθείν τον Θεόν αδιαλείπτως και την ακακίαν και το μη ανταποδιδόναι κακόν αντί κακού, και την κακοπάθειαν και την ταπεινοφροσύνην και την αγνείαν και την φιλανθρωπίαν και την αγάπην εις πάντας και την υποταγήν και την πραότητα και την μακροθυμίαν και την υπομονήν και επιθυμίαν αγίαν εις Θεόν. Και το συνεχώς παρακαλείν τον Θεόν μετά πόνου καρδίας και αγάπης αληθινής προς το μη ατενίσαι εις τα οπίσω και το προσέχειν εις τα επερχόμενα και το μη πεποιθέναι επί τη αγαθοεργία εαυτού, ήτοι λειτουργία, και το παρακαλείν την βοήθειαν του Θεού για τα επερχόμενα αυτώ καθ’ εκάστην αδιαλείπτως».

[Το Μέγα Γεροντικόν, τόμος Α’, Πανόραμα 1994, σ. 56 (Α28)]

Σάββατο, 6 Ιανουαρίου 2018

Παράπονο


Το παράπονο είναι ένα κράμα επιθυμίας, θλίψης, ματαίωσης, πόνου, αδικίας δυσαρέσκειας, ευχαρίστησης, πίκρας και θυμού.
Το παράπονο διαβρώνει τα πάντα και οδηγεί σε μια οργισμένη ακινησία.
Το παράπονο τείνει στην ενοχοποίηση του άλλου και ο στόχος του δεν είναι τόσο η αποκατάσταση της σχέσης, όσο η φανέρωση της αδιαφορίας του άλλου.

[Δ. Καραγιάννης, Ρωγμές και Αγγίγματα, Εκδόσεις Αρμός, σ. 24]

Δώρα



"Αν μπούμε στη χρονιά αυτή γνωρίζοντας ότι το κάθε τι – φωτεινό και σκοτεινό, καλό και τρομακτικό – είναι ένα δώρο από το Θεό που μας έρχεται ώστε μέσα από μας η πίστη, η ελπίδα, η αγάπη, η χαρά και η δύναμη του Κυρίου να έλθουν στον κόσμο,

     ...αν έχουμε σταθερή πίστη πως το κάθε πρόσωπο που έρχεται στο δρόμο μας μας έχει σταλεί για να του προσφέρουμε το λόγο η την πράξη του Κυρίου η για να τα δεχτούμε από εκείνο,

     ...τότε η ζωή θα είναι πλούσια και θα έχει νόημα – διαφορετικά θα παραμείνει ένα  παιγνίδι της τύχης, μια ατέλειωτη αλυσίδα τυχαίων περιστατικών".
Anthony Bloom, Metropolitan of Sourozh (1914- 2003)

Δευτέρα, 13 Νοεμβρίου 2017

Διδασκαλία


«'Οταν γινόμαστε δάσκαλοι του κακού στους άλλους, δεν πρέπει να εκπληττόμαστε, αν εκείνοι εφαρμόζουν σ’ εμάς τα μαθήματα που τους δώσαμε».

[π. Κων. Παπαγιάννης. Ομιλίες στην Αποκάλυψι του Ιωάννου, 
Εκδόσεις Λυδία, σ. 355]

Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

Η σωστή στάση


"Δεν είναι θέμα απλώς να πεις στον Θεό "δώσε μου αυτό". Αυτό το ξέρει ο Θεός. Το θέμα δεν είναι να του το γνωρίσουμε. Ο Θεός θέλει να μας δει να το ζητούμε. Να πάρουμε αυτή τη στάση, που θα μας βοηθήσει να ταπεινωθούμε, να μετανοήσουμε, που θα μας βοηθήσει να δούμε το τίποτέ μας, να δούμε ότι δεν είμαστε, όπως νομίζουμε, καλοί, ότι δεν έχουμε αρετές, ότι έχουμε πολλή κακία μέσα μας, ότι έχουμε μέσα μας αμαρτία. Παίρνεις ανάλογη στάση, ταπεινώνεσαι, μετανοείς, πιστεύεις πια στον Θεό και πιστεύεις ότι σώζεσαι, μόνο αν Αυτός σε σώσει".

[π. Συμεών Κραγιοπούλου. Το μυστήριο της σωτηρίας. 
Πανόραμα 2000, σελ. 262]

Τετάρτη, 2 Αυγούστου 2017

Ηρωισμός και άγιοι


«Η πολιτική είναι ένα πεδίο ισχυρών πειρασμών. Μέσα σ’ αυτό λυσσομανούν τα πάθη, το μίσος, η οργή, ο εγωισμός. Γι’ ανθρώπους με πνευματικούς στόχους η πολιτική είναι ο χώρος, στον οποίο η απομάκρυνση από τον Θεό μπορεί νάναι πολύ μεγάλη, γιατί ακόμη και οι υψηλότερες πολιτικές αρετές, όπως η αυτοθυσία και η αγωνιστικότητα για μια ιερή υπόθεση είναι, όπως κάθε άλλος ηρωισμός, κατά βάση ειδωλολατρικές αρετές. Ο ηρωισμός υψώνει τον άνθρωπο πάνω από τον φόβο, του δίνει φτερά. Μια ηρωική προσωπικότητα γοητεύει. Αλλά στην πραγματικότητα ο ηρωισμός δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια υπερήφανη πρόκληση απέναντι στο περιβάλλον, θεμελιωμένη στην ατομική δύναμη. Η προθυμία για αυτοθυσία είναι θεατρινίστικη, εξωτερική, επιφανειακή, χωρίς τόλμη. Οι Άγιοι της Ορθοδοξίας μένουν ολότελα ξένοι από το φωτοστέφανο του ήρωα». 

[Τ. Γκορίτσεβα. Πώς βρήκα το Θεό στη Σοβιετική Ένωση.
Αποστολική Διακονία 1984, σελ. 99]

Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

Καιρός


«Να θυμάσαι κάθε μέρα ότι το σήμερα είναι δικό σου, το αύριο είναι στο χέρι του Θεού, και ότι εκείνος που σου έδωσε το πρωί, δεν σου υπόσχεται να σου δώσει και το εσπέρας. Γι’ αυτό μην ακούσης τον διάβολο, που σου λέει να του δώσεις το σήμερα και το αύριο να το δώσεις στον Θεό. Όχι, αλλά ξόδευε όλες τις στιγμές των ωρών της ζωής σου όπως αρέσει στον Θεό, και σαν να μη πρόκειται να σου δοθεί άλλος καιρός. Και λογάριαζε ότι για κάθε στιγμή θα δώσεις λεπτομερή λογαριασμό. Διότι είναι στ’ αλήθεια πολύτιμος ο καιρός που έχεις στα χέρια σου, και θα έρθει ώρα που θα τον ζητάς και δεν θα τον βρίσκεις».

[Αγ. Νικοδήμου Αγιορείτου. Αόρατος πόλεμος. Κεφ. κ΄]